چون اول و آخر همه لحظه هام تویی!

چون از تو پرم،لبریزم،وقتی از تو می نویسم خالی می شم!!

سخته،سخته،سخته،به خدا خیلی سخته!!!

این که این همه به تو مشتاقم و از تو دور!!

این که انقدر به من نزدیکی و

من اما باز در شمارش لحظه ها،برای داشتنت!!

همه ی روزهام شده انتظار...

همه ی روزهام شده دلتنگی...

گلایه ای از تو ندارم عزیز دلم!!اصلا اصلا!!

فقط می نویسم که بخونی...که بدونی...

می دونی بخاطر داشتن دوبارت روزی چند بار خدا رو شکر می کنم؟؟؟

می دونی خدا جون مهربونم با دادن بهترین کادوی دنیاش بهم،یه بار دیگه بهم نشون داد که هست؟

که هنوز دوسم داره...

که هنوز همه ی حرفامو می شنوه،مثل همیشه؟!

خوردگی کوچیک بود اما تموم نیرومو ازم گرفت.وقتی هم نتونم درس بخونم

اعصابم خرد می شه.چند بار بردنم بیرون اما بازم حالم خوب نشد.فقط یه چیز می

تونست حالم و خوب کنه که خدا رو شکر تونستم جلوی خودمو بگیرم.خیلی خسته

شدم.خدایا هنوز دو ماه دیگه مونده.چه جوری طاقت بیارم.عجب سال بدیه این سال

 کنکور.به هرکی میرسی قبل از اینکه حال خودتو بپرسن،احوال درستو می

پرسن.خدا کنه شرمنده نشم.حالا به غیر از خونوادم یکی دیگه هم هست که باید

 مراقب باشم جلوش شرمنده نشم.دلم گرفته بدجور.گفتم لااقل بیام اینجا یه چیزی

 بنویسم شاید بهتر بشم...

دلم گرفت از آسمون

هم از زمین،هم از زمون

تو زندگیم چقدر غمه

دلم گرفته از همه

ای روزگار لعنتی

تلخه بهت هرچی بگم

من به زمین و آسمون

دست رفاقت نمیدم

امشب از اون شباس که من

دوباره دیوونه بشم

تو مستی و بی خبری

اسیر میخونه بشم

امشب از اون شباس که من

دلم می خواد داد بزنم

تو شهر این غریبه ها

دردمو فریاد بزنم...

شاید اونجوری که باید قدرتو من ندونستم

حرفایی بود توی قلبم من نگفتم ،نتونستم

من به تو هرگز نگفتم با تو بودن آرزومه

نقش اون چشمای معصوم لحظه لحظه روبرومه

عجب شعرایی داره معین!!!حالا می فهمم چرا اینقدر شعراشو

دوست داری.

زندگی هنر نقاشی کردن است. بدون استفاده از پاک کن. سعی کن همیشه طوری

زندگی کنی که وقتی به گذشته بر می گردی نیازی به پاک کن نداشته باشی

آن كس كه مي گفت دوستم دارد عاشقي نبود

كه به شوق من آمده باشد، رهگذري بود

روي برگهاي خشك پاييزي راه مي رفت

صداي خش خش برگها همان آوازي بود

كه من گمان ميكردم ميگويد: دوستت دارم

)خوش به حالت که خوشی واسه خودت.امیدوارم همیشه خوش باشی.این آخرین مطلبیه که

می نویسم.چقدر این روزها سخته.انگار پای ثانیه ها سنگ می شه وقتی دلی برای دلی تنگ

می شه..خدا کنه هرچه زودتر  کنکورم و بدم.خوب یا بد مهم نیست،فقط بگذره.کاش می شد

چشامو   می بستمووقتی باز می کردم.میدیدم یکی،دو سال گذشته. خیلی سخته.به خدا دارم سخت ترین روزای زندگیمو پشت سر میگذارم.ای خدااااا)

وقتی تقدیر من

عمری بی تو زیستن است

بی گاه ترین بهانه ام

تنها گریستن است ...

وقتی صدای خرد شدنم زیر پای عابران پیاده ،صدایی دل انگیز است چه فرقی می کند روزی برگ سبز کدامین

درخت بودم..

نمی دونی تا چه حد از خودم متنفر شدم.به خدا دیگه حتی تو آیینه هم نمی تونم تو چشای خودم نگاه کنم.نمی دونم چرا دارم خودمو گول می زنم!اینکه ماهی یه دفعه با هم حرف بزنیم و تو این یه ماه هم از طریق وبلاگ حرفامونو بهم بزنیم چه معنایی غیر از دوستی می تونه داشته باشه؟؟؟پس من دارم از چی فرار می کنم؟ای خدا منو ببخش.حتی اگه خدا هم منو ببخشه، من نمی تونم خودمو ببخشم.تو هم باید منو ببخشی چون با این کارام حتی در حق تو هم ظلم کردم.می دونی تازگی ها فهمیدم آدم خیلی بد شانسی هستی.آخه گیر یه آدمی افتادی که (البته به زور می شه بهش آدم گفت) هیچ کدوم از اخلاقیاتش مثل آدم نیست.حتما این تجربه رو هم به دست آوردی که دیگه نشناخته در مورد کسی قضاوت نکنی.یادته چقدر از نجابت نداشته من حرف میزدی.حالا دیگه باید منو شناخته باشی.آقای…اشتباه گرفتی!!!

اما این دفعه به هر قیمتی که شده باید تمومش کنم.حتی به قیمت پا گذاشتن روی تمام عواطف و احساساتم.حتی اگه تو تمومش نکنی.حتی اگه…

نمی دونی ثانیه به ثانیه ای که باهات حرف می زنم توام با یه حس خوب،از درون ویرون می شم اما می خندم که تو چیزی نفهمی(می خندم اما خنده ام تلخ می دونی...).من دارم از اعتماد خونوادم سوءاستفاده می کنم.ببین قبولی من تو کنکور غیر ممکنه.حالا که با قبولیم باعث سر بلندیشون نمی شم،دیگه نمی خوام با کارام باعث سرافکندگیشون باشم.

البته کوپن این ماهمون رو هم دو شب پیش به خاطر اینکه حالت بد بود رو حرف زدیم.اما واسه اینکه این قضیه رو تموم کنم این دفعه هم مثل دفعه های قبل.

آخه چه جوری در عرض چند ماه یکی واست اونقدر مهم می شه که حا ضری تموم دنیاتو بدی اما حتی یه خار توی دستاش نره،حاضری هوا،نان و  آب و ازت بگیرن اما خنده اونو هرگز!!!

اما امان از اونروزی که بفهمی حالش بده.تا دم مرگ می ری.حاضری هر کاری و بکنی تا فقط حال اون خوب بشه،دیگه هیچی واست مهم نیست.غرور،اعتقاد،درس،خونواده،هیچی فقط حال اون…

دلت واسه خندیدنش پرپر می زنه انگار تمام دنیا رو وقف نگاش کردی.خدایا این حس  چی از جونم می خواد؟؟؟

خدایا چه کار کنم با این حس که نه اومدنش دست خودم بود،نه موندنش. اما باید رفتنش دست خودم باشه. باید…

دیشب حال تو گرفته بود امشب حال من،می بینی چه دنیای کوچیکیه!!! ،نمی دونم از چی دلم

گرفته.اما اگه بخوام رو راست باشم بعد از اینکه نظرتو خوندم این طوری شدم.نمی دونم اسم

این حس و چی می ذاری اما می خوام با همه ی وجود داد بزنم.

چه درد بدیه وقتی همه کنارت باشن اما هیچکی دردتو نفهمه!

راستی  واقعا نمی دونی چرا خواستت رو رد کردم ؟؟تو که باید بهتر دلیلشو بدونی.پس چرا با

کلمه التماس منو عذاب می دی؟چرا؟؟؟

ای خدا دلگیرم ازت

ای زندگی سیرم ازت

آی زندگی میمیرم و عمرمو می گیرم ازت...

فلب ها را نسپاریم دست کسی،عشقها بازیچه است

عشق نیرنگ و ریاست مرز وفای من و تو بی انتهاست

قلب ها را نسپاریم دست کسی،عشق ها پوشالی است

عشق دودی بر هواست،از نگاهم تا ثریا بی صفاست

 قلب ها را نسپریم دست کسی،عق ها بی پایه است

عشق بی ساز و نواست،عشق امروزی فقط یک ادعاست...

یاد گرفتم :

یاد گرفتم در عشق هیچ کس به اندازه خودت  وفادار نیست

یاد گرفتم همون قدر که محبت می کنی همون قدر ارزشت کم می شه

و یاد گرفتم که هر چی عاشق تر باشی تنها تری

من دلم تنگ کسی است/که به دلتنگی من می خندد/باور عشق برایش سخت است/

ای خدا باز به یاری نسیم سحری/می شود آیا دل به دل نازک من بربندد؟؟؟؟

هر کس به تمنای کسی غرق نیاز است

هر کس به سوی قبله ی خود رو به نیاز است

هر کس به زبان دل خود زمزمه ساز است

با عشق درآمیخته در راز و نیاز است

ای جان من تو جانان من تو

در مذهب عشق ایمان من تو

هیهات که کوتاه شود با رفتن جانت

این دست تمنا که به سوی تو دراز است

هر که در عشق تو گم شد از تو پیدا می شود

قطره ی ناقابل دل از تو دریا می شود

دستی که به درگاه خدا بسته پر عشق

کوتاه نبینید که  این قصه  دراز است

خا صیت عشق می جوشد از تو

دل رنگ اتش می پوید از تو

هر گوشه این خاک که دلسوخته ای  هست

از دولت عشق تو در می کده باز است

خیلی سخت است وقتی همه کنارت باشند و باز احساس تنهایی کنی.

 وقتی عاشق باشی و هیچ کس از دل عاشقت باخبر نباشد .

 وقتی لبخند می زنی و توی دل گریانی .

 وقتی تو خبر داری و هیچ کس نمی داند .

 وقتی به زبان دیگران حرف می زنی ولی کسی نمی فهمد .

 وقتی فریاد می زنی و کسی صدایت را نمی شنود .

 وقتی تمام درها به رویت بسته است... آن گاه دستهایت را به سوی آسمان بلند می کنی

 و از اعماق قلب تنها و عاشق و گریانت بانگ برمی آوری که:

 « ای خدای بزرگ دوستت دارم!» و حس می کنی که دیگر تنها نخواهی ماند.

(آخ که امروز چقدر دلگیره.دلم گرفته به اندازه  تمام تنهاییم.نمی دونم باید چیکار کنم.خسته شدم از این زندگی.

ای خدا  دستم بگیر.خیلی تنهام.خیلیییییییی)

فلک کور است

دلم رنجور و بیمار است

قدم لرزان  به سوی کوچه می آیم

دو دستم را به هم با حرص می سایم

خدایا ترس من از چیست؟

عروس جشن امشب کیست؟

ولی ناگه صدای نعره ام در ساز می میرد

و داماد شاد و سرخوش از نگارم بوسه می گیرد

صدای شیخ می آید:عروس خانوم وکیلم من؟

جوابم ده وکیلم من؟

صدای آشنایی بله می گوید

و مردم یکصدا با هم مبارکباد می گویند

خداوندا صدا از اوست،صدای آشنا از اوست

فلک کور است

شماهرگز نمی دانید

عروسی را بسوی حجله می رانید که تا دیروز نگارم بود

چه می دانید،همین امروز کنارم بود

من امشب از همه بیزار بیزارم

من امشب از خودم،از تو،از این دنیا که هیچش اعتباری نیست،بیزارم

رفیقان باده باز آرید

مرا تنهای تنها با حشیش و چرکس بگذارید

نمی دانم چرا جغدان به روی بام من امشب نمی خوانند

دگر شومی تر از امشب چه می خواهند؟

نمی دانم چرا این آسمان امشب نمی بارد

نمی دانم چرا؟؟؟

اگر در زندگی به ناگاه

یکی از سیمهای سازت پاره شد

آهنگ زندگی را آنچنان ادامه بده

که هیچ کس نداند بر تو چه گذشت

آري،اکنون شروع يک پايان است.

پايانِ با تو بودن و شروع بی تو سرودن.....

و چقدر شيرين است و زجرآور، چنين شروعی و چنان پايانی.....

و حال من مانده ام و انتظار و انتظار و انتظار....تا شايد شعله های وصالی

 ديگر،قهقهه های يخ بسته ی مرا عاشقانه به بازی گل و شعر و شکوفه

دعوت کند.

نميدانم چرا قانون عادت،در هندسه ی مجهول روحم، اعتباری ندارد و هر روز

 التهاب سرد فراق، روزمرگی ِ تشنه ام را حريص تر ميکند

آری، فلسفه ی خشن فراموشی در گنجينه ی عواطفِ من،ناخودآگاه طرد

 شده است.

پس ای ديوارهای چينی افسونِ پيروزی تان را به رخ سادگی ِ من نکِشانيد

که:

بيد شادمانی ِ من با باد شکوه های شما نمی لرزد.